DE KANODEUTZ

Bij de kanovereniging staat vanaf december 2000 een Magirus Deutz brandweerauto.Waarom een brandweerauto?

De wildwater commissie (Richard, Peter) heeft een tijd met plannen rondgelopen om d.m.v. een pomp en een spuitkop een golf te maken voor de kano vereniging. Elke keer dat reizen naar het buitenland is ook niet wat. Tevens waren we op zoek naar een bus/camper om mee op vakantie of weekendjes weg te gaan.Surfen op internet en ja hoor daar stond een brandweerauto. 9 personen konden in decabine zitten en er zat een pomp op met een capaciteit van 1600 liter water/min.Tjakka, alles in één, voor niet veel geld. Brandweerauto gekocht en gehaald. (Verhaal apart, zie sonar 2001.)Daar stond hij dan op de vereniging. Wij trots. We hadden besloten om de brandweerauto grondig op te knappen. Dus geen stickers over de roest plekken, zoals Tom voorstelde.

Slopen verven en weer in elkaar zetten.Dit was makkelijker gezegd dan gedaan.We zijn begonnen om een afdak te bouwen boven de brandweerauto. Je kunt hem wel opknappen, maar als de auto dag en nacht in regen en wind staat, ja dan heeft het nog geen zin.Voordat we brandweerauto gingen slopen zijn we eerst naar de haven gereden. Hier wilden we de pomp testen. Toen we de werking van de pomp installatie eenmaal doorkregen, zijn we pas gestopt toen het ponton van Scherpenzeel slagzij maakte. Afijn, de pomp deed het goed. Het is wel een pomp die bedoeld is om druk op te bouwen en niet voor grootte hoeveelheden water te verpompen. Latere zorg.

Nu komt er een stukje waar ik door een periode heen sjees tot aan de Struik vakantie 2001. Het gaat om het voorjaar 2001. In dit voorjaar hebben we onderdelen van de brandweerauto gehaald, opgeknapt en in opslag gezet. Schijnwerper, binnen bekleding, motorkap, spatborden, neus, deuren, pomp, enz. Alles wat los aan de buitenkant zat hebben we eraf gehaald.Sommige zullen het etentje van de commissies, bestuursleden 2001 nog wel kunnen herinneren. Na het eten, stond het bestuur en de commissies in het pikke donker aan de achterbak van de brandweerauto te trekken, om deze in zo goed mogelijke staat van de chassis te verwijderen. Lachen.

Tijdens de bedrijfsvakantie van 2001 moest het gebeuren. We hadden drie weken de tijd. Bij Struik Harderwijk mochten we de brandweerauto neerzetten en opknappen. Fred was al begonnen om de chassis balken in de menie te zetten op de kanovereniging. Ondertussen hadden wij nog een achterbumper in elkaar gelast Brandweerauto richting Struik gereden en het grootte werk kon beginnen. Twee grootte rotte plekken op het dak weg geslepen. Nieuw materiaal er in gelast. Hier en daar aan de zijkant en in de cabine het zelfde gedaan. Ook nu weer sneller getikt dan gedaan. Ca. 1 week werk.

De brandweerauto wilden we eigenlijk ook voor ons nageslacht bewaren. (als die nog gaan komen?) Dus de onderkant, chassis balken en binnenste cabine moest in de tectyl. 8 Liter bussen met tectyl en een spuit pistool gekregen, geleend van Tom. Lekker alles in de tectyl zetten. Joepie. Later hadden we nog eens 4 tectyl bussen nodig en veel later hadden we nog eens…….afijn de brandweerauto staat in de tectyl. Toen we dit gedaan hadden gingen we de cabine schuren en plamuren, schuren, plamuren, schuren, enz. De grondverf erop. Schuren en toen jawel de brandweer rode verf erop. Met kwasten en rollers hebben we de cabine 3x in de rode verf gezet. Nu begon het leukere werk. De onderdelen, zoals spatborden voor, neus, pomp, bumper achter, deuren cabine konden nu worden gemonteerd. Cabine binnen werd door Fred, Ineke, en Anne-Wil voor een groot deel opnieuw bekleed. Met het heen en weer rijden tussen de kanovereniging en Struik had ik toch het idee dat de motor niet goed liep. Mijn vermoeden werd bevestigd toen ik bij de kanovereniging aan kwam rijden en werd aangehouden door een oudere man die zei, hoor je niet dat je een cilinder mist. Ik , hoezo heeft u er ook al verstand van. Die beste man vertelde dat hij van die motoren in schepen heeft gebouwd en had onderhouden. Dus toen opzoek naar iemand die de motor kon afstellen. Gelukkig heb ik in die tijd verkering gekregen met mijn huidige vriendin. Haar broer (Fred) doet als werk, revisie van oude motoren dus, dat kwam goed uit. Fred heeft de verstuivers gereviseerd, kleppen gesteld en nu loopt de motor als een zonnetje.

Na de bedrijfsvakantie waren we het goed zat. In die tijd, met dat weer hoor je bij de kanovereniging op het strand te liggen, in plaats van in een benauwde tent aan een roestige bak te werken. Na een paar maanden waren we dit weer vergeten en zijn we begonnen aan de deuren van de achter bak.

Het was ondertussen voorjaar 2002. De deuren moesten uit elkaar worden gehaald. Rotte plekken uitslijpen. Dicht lassen, plamuren, in de grondverf zetten en aflakken. Isoleren en in elkaar zetten en klaar en dat 7 maal. Gelukkig konden we dit in de werkplaats bij Struik Harderwijk doen.Ondertussen hadden we ook de onder bakken naar Struik Harderwijk gebracht. Deze bakken hangen tussen de voor en achter wielen in. Je kunt je wel voorstellen dat het materiaal in de loop van de tijd veel te lijden heeft gehad van water, modder en pekel. Dus veel roest. Ook hier veel rotte plekken. Weg slijpen, nieuw materiaal er in lassen. De bakken hebben we met uitzondering van de deuren in een dikke laag tectyl gezet. Hier hebben we voorlopig geen omkijken meer naar.

We hadden het plan om net als in het voorgaande jaar in de werk vakantie bij Struik Harderwijk de achterbak aan te pakken. Op een aanhanger van Roelofsen de achter bak heel voorzichtig van de kanovereniging naar Struik gereden. Van dat aanhangertje hebben we veel schik gehad. Neuswiel gemonteerd en we konden de achterbak met weinig moeite overal heen rijden. Toen we de achterbak op z’n kop hadden liggen op de aanhanger, zonk me echt even de moed in mijn schoenen. Wat was deze rot. De eerste 30 cm van beneden moest allemaal vervangen worden. Om niet het verband kwijt te raken, (de maten en de vorm) moesten we balkje voor balkje vervangen en er een nieuwe inlassen. Toen we een kwart hadden gedaan raakten we wat meer op elkaar ingespeeld en ging het steeds beter. Twee weken later hadden we al het las werk gedaan. Ook nu gingen we weer driftig met de tectyl- spuit te keer. Hoeveel bussen moet je me niet vragen maar er moest wel een paar keer gereden worden voor nieuwe.

De binnenkant stond in de tectyl, omdraaien en het dak ook in de tectyl. Hier kwam later over het hele dak een tranen plaat zodat we over het dak konden lopen zonder de verf te beschadigen. Na dat gesmeer met tectyl alles ontvetten plamuren, schuren, plamuren, enz.Grondverf erop en toen drie keer in de rode brandweer verf. I love it.Het grote moment naderde. De bak moest weer op de auto worden geplaatst. Joehee.Hier hadden we de hele zomer naar uitgekeken. De brandweerauto gehaald. Eerst hebben we de onderbakken geplaatst. Gelijk maar even de achter bumper weer geschilderd. Dit was het jaar daarvoor niet goed gebeurd.Het grote moment. De achterbak wordt geplaatst d.m.v. een heftruck. De vierbouten met rubbers worden vastgedraaid en dan even kijken. Jee, wat een ding wordt het dan. Geweldig. Dan weet je weer waarvoorje al die tijd bezig bent geweest.

Spatborden gemaakt en geplaatst, natuurlijk van RVS. Deuren er ingehangen. Verlichting aangesloten. We hadden nog twee stukken tranen plaat over. Hier hebben we side-steps van gemaakt. Na vier weken hard werken was de brandweerauto zo goed als klaar aan de buitenkant. Ondertussen een afspraak gemaakt bij de Mercedes garage voor de APK- keuring. De brandweerauto was in 1999 voor het laatst APK gekeurd, dus het werd wel weer tijd voor een keuring.

Dinsdagochtend de auto bij garage neergezet. Hele dag in spanning, toch maar even bellen. De auto was niet helemaal goed. Er moesten reflectoren geplaatst worden op de zijkant en achterkant. Nummerbord verlichting moest erop en er was te veel verschil tussen de linker en rechter voorrem. Volgende dag reflectoren bevestigd remmen nagekeken. De rem blokken waren zo goed als nieuw. Remblokken afstellen en weer naar de keuring. Alles was goed, behalve de remmen voor. Er zat weer te veel verschil tussen. Meer dan 40%. Tja, wij wisten het ook niet meer. Advies garage, ga een stuk rijden en houd je voet op het rempedaal. Dit voorstel vond ik niet echt leuk. Heb je mooie remblokken en dan …..Nou ja laten we het maar proberen. Snelweg op met een top van 70 km/uur en ook nog remmen. Dit een paar kilometer gedaan, weer terug naar de garage en weer op de test bank.

Nu waren de remmen wel goed, althans het verschil tussen de linker- en rechter voorrem viel binnen de tolerantie van 40%. He, he wij blij. Eindelijk dat rode monster gekeurd. s’Avonds nog even een ererondje gereden. Mensen zitten soms achterste voren op hun fiets.Duimen gaan omhoog af en toe wordt er getoeterd en gezwaaid. Automobilisten geven je voorrang om even te kijken wat daar langs komt. Aan bekijks niet te kort.Toen de buitenkant zo goed als klaar was moesten we ook een beetje herkenbaar worden. Dus stickers bestellen.Het eind resultaat van dit jaar mag er wezen. Het rode monster.

Nu de buitenkant zo goed als klaar is moeten we aan de inrichting gaan denken. In de achterbak staat de pomp. Hier omheen willen we een kast bouwen. Verder willen we in de achterbak kunnen slapen eventueel zitten en eten koken met slecht weer. In de cabine willen we kijken of we nog twee slaapplaatsen kunnen maken d.m.v. een plank tussen de achterbanken. Dit hopen we in 2003 voor elkaar te hebben.Wat willen we nu eigenlijk verder met de brandweerauto. De bedoeling is dat het een gebruiks voorwerp wordt. Dit is ook een van de redenen dat we de auto gekwast en gerold hebben. Bij beschadiging door peddel of boot is dit weer makkelijk bij te werken zonder dat dit echt opvalt.

We willen met de auto kano evenementen afrijden. Demonstraties geven in de haven van Harderwijk. Weekendje brandingvaren in Scheveningen. In de toekomst een rodeotoer maken door Europa. Wel onder de voorwaarde dat de kruis snelheid, nu top 70, op wordt getrokken naar een 80, 85 km/uur. Een ander achteras zou de oplossing kunnen zijn. In ieder geval plannen genoeg. Wat hebben we er nu dit jaar (2002) mee gedaan. We hebben met Aaltjesdag met de brandweerauto een demo gegeven in de haven. Hier hebben we met de pomp van de auto voor een groot water spektakel gezorgd.We zijn naar het rodeo festival in Oss geweest. Met de Veluwe Rally als ondersteuning mee geweest.Sinterklaas opgehaald. Vrijgezellen feest Bert.

We hopen dat de brandweerauto in de toekomst van nut kan blijven binnen de kanovereniging.
Ik en denk Peter ook, vinden het een leuk project. Heb er veel van geleerd. Het is een genot en een hele belevenis om met zo’n auto op pad te gaan en als je dan ook nog een paar gekke kano idioten achter in de cabine hebt zitten dan kan de lol niet op. Of ik in de toekomst nog eens een oude brandweerauto ga opknappen da week nie. Misschien een ouwe sleepboot waar we een golf mee kunnen maken of een speedboot waar we achter kunnen hangen met de rodeoboot. Denk dat we hier voorlopig nog geen tijd voor zullen hebben. Eerst de achterbak van binnen klaar. Begint alweer te kriebelen.
Op dit moment zijn we op zoek naar sponsors. We willen twee borden met reclame tekst er op hebben. Aan iedere kant van de achterbak één. Met dit sponsor geld willen we de auto onderhouden.

Verder wil ik de mensen bedanken die ons hebben gesteund en geholpen. Zonder die hulp waren we nu niet zover gekomen. Even in het zonnetje: Het bestuur van de Kanovereniging Dolfijnen Harderwijk wil ik bedanken voor het meegaan in ons enthousiasme. De ruimte en mogelijkheden die het bestuur ons geboden heeft. Een aantal leden van de Magirus Deutz club die ons met advies, documentatie en materiaal gesteund heeft. Struik Foods Harderwijk die ons de ruimte heeft gegeven om de brandweerauto op te knappen en tevens mochten we gebruik maken van gereedschap en materiaal. Topcleaning voor het opslaan van onderdelen. Richard.